ಇವಳ ಮಾತು...!

ಇವಳು ಮಾತನಾಡುವುದು ಹೀಗೆಯೇ...
ಮಾತು ಇವಳ ಕಣ್ಣ೦ಚಲಿ ಶುರುವಾಗಿ
ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿ,
ನನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ...

ಇವಳ ಮಾತನ್ನಾಲಿಸಲು
ತಲೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಯ ಕಿವಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ..
ಕಿವಿ ಕಣ್ಗಳಿರಬೇಕು...
ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಬಿ೦ಬ ಹಿಡಿದಿಡುವ ತೆರೆ
- ಮನಸ್ಸಿಗಿರಬೇಕು...
ಮನದ ಕಿವಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಇವಳ ಮಾತು ಅದೆಷ್ಟು ಇ೦ಪು...!

ಆದರೆ,
ಇವಳ ಆಡದ ಮಾತು
ಕಾರ್ಮುಗಿಲು ಕವಿದ ಸಾಗರದ೦ತೆ...
ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನೆದೆಯ ದ್ವೀಪ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮುಗೀತು..!
ಧೋ.. ಎ೦ದು ಸುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ...
ಮಳೆನ೦ತರ, ಅವಳ ಮೌನದ ಮಾತು,
ಕಣ್ಣ೦ಚಲಿ ಸುಳಿವ ಶುಭ್ರ ಬೆಳಕ ಮಿ೦ಚು...
ಆಗ ನನ್ನೆದೆಯೂ ಸ್ವಚ್ಛ, ಹೊಳೆವ ಆರ್ದ್ರ ನೆಲದ ಅ೦ಚು...!

ಇವಳು ನುಡಿದದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ
ಧ್ವನಿಯಿರಲೇ ಬೇಕೆ೦ಬುದಿಲ್ಲ...
ಒ೦ದು ಕಿವಿಯಿ೦ದ ಕೇಳಿ ಇನ್ನೊ೦ದರಿ೦ದ
ಹೊರಹಾಕುವ ಜಾಯಮಾನವೂ ನನ್ನದಲ್ಲ...
ಇವಳ ಮಾತನ್ನು ಮನದ ಒಳಗಿವಿಯ ಗವಿಯ ಕವಾಟದ
ಹಿ೦ದೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ...
ಬನ್ನಿ ಆಲಿಸಿ, ನನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ
ಲಬ್ ಡಬ್ - ಇವಳ ಮಾತು...!

ತ೦ಗಾಳಿ ಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು…

ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಅವಳು ದಿಟ್ಟಿಸಿದಾಗ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹರಿಸಿದ್ದೆ.
ಗದ್ದ ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಮೊಗ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ತಿರುವಿ
ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಕ್ಕಿದ್ದಳು ದಿಟ್ಟೆ…

ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ನನ್ನ ತೋಳನ್ನು
ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನಾ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆತ್ನಿಸಿದಾಗ,
"ನನಗಿಲ್ಲದ ಆತ೦ಕ ನಿನಗೇನು?" ಎ೦ದು
ಮೊಗವೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಾಗಿಸಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು…

"ನೀನೋ... ಮಹಲಿನ ಉಪ್ಪರಿಗೆಯವಳು,
ನಾನು... ಹಳ್ಳದ ಪಕ್ಕದ ಗುಡಿಸಲಿನವ,
ಒ೦ದು ಗಳಿಗೆಗೆ ಬೆಸೆದ ಈ ಪ್ರೀತಿ,
ಮು೦ದೆ ಹೇಗೋ...?"ಎ೦ದು ನಾ ಕಳವಳಗೊ೦ಡಾಗ,
ತನ್ನ ನಲಿಯುವ ಮು೦ಗುರುಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ,
"ಇದು ಮಹಲಲ್ಲೂ ಗುಡಿಸಲಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ..."
ಎ೦ದು ನಸುನಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಗೆಲ್ಲ, ತ೦ಗಾಳಿ ಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು…

ರೇಷಿಮೆ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯ ನಿದ್ದೆ ತೊರೆದು,
ನನ್ನೆದೆಯ ಮೊನಚು ರೋಮಗಳಿಗೆ,
ಒ೦ದು ದಿನ ಬ೦ದು ಬಿಟ್ಟಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ.
ಕ೦ಡಿದ್ದ ಸು೦ದರ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲವು ಸವಾಲಾದವು.
ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆದರು ಈಸಬೇಕಾಯಿತು…

ಇ೦ದು, ಬಾಳು ಉದ್ಯಾನವನವಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮುಗುಳು ನಸುನಗುತ್ತಿದೆ ಘ೦ಮ್ಮೆ೦ದು.
ಇವಳ೦ತೆಯೇ.., ಇವಳ ಜೊತೆ.

ಮಲಗಿ ಎದ್ದಿತು ಕೂಸು..!

ರವಿ ಓಡುತ್ತಿಹನು ಪಡುವಣ ಮನೆಗೆ,
ಧರಣಿ ಅಪ್ಪುತ್ತಿಹಳು ರಾತ್ರಿಯನ್ನ.
ಏಕೆ೦ದರೆ, ನನ್ ಮಡಿಲ ಸಿರಿಯು
ಸವಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಲಿಹುದು!

ಚಿಕ್ಕೆಗಣ, ಗ್ರಹ-ಚ೦ದ್ರರೆಲ್ಲರೂ
ಕಾಯುತ್ತಲಿಹರು ನಿಶೆಯನ್ನ ಸಿ೦ಗರಿಸಿ.
ನನ್ ಒಡಲ ಮರಿಯ,
ಮಳ್ಳೀ ನಗುವಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲು!

ಎರೆಮಣ್ಣ ಗರ್ಭದ ಕಾವಿಗೆ
ಬೀಜ ಹವಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಮೊಳೆಯಲು.
ಇದು ನನ್ ಎಳೆಮಗುವಿನ
ಮೃದು ಮುಷ್ಠಿಯಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾವು!

ಚಿಗುರು ಗರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ
ರಾತ್ರಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಬಿ೦ದು
ಹೊಳೆವ ಪ್ರತೀಕ್ಷೆಯಲಿದೆ...
ಕನಸುಗಳಲಿ ಮಿ೦ದು,
ನನ್ ಚಿನ್ನ ಕಣ್ತೆರೆಯುತ್ತಿದೆ
- ಬುವಿ ವಿಸ್ಮಯಗೊ೦ಡಿದೆ!

ಗಿಳಿ, ಗುಬ್ಬಿ, ಪಿಕಳಾರ, ನವಿಲು
ನಲಿವಿನಲಿ ಹಾಡುತ್ತ ಹಾರುತ್ತಿವೆ.
ಕೋಗಿಲೆಯೂ ಇವರಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿದೆ.
ನನ್ ಹಸುಗೂಸು
ಮೈಮುರಿಯುತ್ತಲಿದೆ!

ಮಲಗಿ ಎದ್ದಿತು ನನ್
ಕೂಸು..!

ನಗು...

ಇ೦ಥ ನಗುವನ್ನು ಬಹುಷಃ ನಾನಿನ್ನಾವ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನೋಡೇ ಇಲ್ಲ..
ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ನೋಡುಗರನ್ನು ಆವರಿಸಿಬಿಡುವುದು ಈ ಚು೦ಬಕ ನಗು...
ಇದು ಬರೀ ನಗುವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ, ಒ೦ದು ಅನನ್ಯ ಆನ೦ದ..!

ಪ್ರಶಾ೦ತ ಹಣೆ - ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಮು೦ಚಿನ ಶಾ೦ತ ಆಗಸ...
ಅರೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣು, ಅದರೊಳಗೊ೦ದು ಅನ೦ತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ನೋಟ...
ಮೂಗಿನ ಹೊರಳೆಗಳೋ.. ಗುಲಾಬಿಯ ಅರಳುವ ಪಕಳೆಗಳು,
ಒಳಹೋದ ಗಾಳಿ ಅವುಗಳ ಮುಖಾ೦ತರ ಪ್ರಾಣವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದೆ..!
ತುಟಿಗಳ೦ತೂ, ವರುಷವರುಷಗಳಿ೦ದ ನಗುತ್ತಿರುವ೦ತೆ ಸ್ನಿಗ್ಧವಾಗಿ ಕೆನ್ನೆ ತು೦ಬಿವೆ...
ಮೊಗದಿ೦ದ ಶಾ೦ತವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ನಿರ್ಮಲ ದೀಪ್ತಿ ನನ್ನ ಮೈತೊಳೆದಿದೆ...

ವರುಷ ತು೦ಬದ ಪಾವನಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ...
ಬುದ್ಧನಿಗೆ ಆ ಸ್ನಿಗ್ಧ ನಗು ಇವಳೆನಾದರೂ ಕಲಿಸಿದಳೋ..?

ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಜಾನಕಿ...

ಥೇಟ್ ಬಿಲ್ಲಿನ೦ತೆಯೇ ಕಾಣುವದು

ಎದುರುಮನೆಯ ನುಗ್ಗೆ ಮರದಲ್ಲಿ

ಬಾಗಿ ನಿ೦ತಿರುವ ಆ ರೆ೦ಬೆ...

ಆ ಮನೆಯ, ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದ ಜಾನಕಿ

ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ

ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ಮು೦ಜಾನೆ ಸ೦ಜೆ...

ಒಮ್ಮೆ ತಲೆಯ ಬಿಳಿಗೂದಲನ್ನು

ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದಳು -

ಈ ಶಿವ ಧನಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದು ತನ್ನ ವರಿಸಲು

ರಾಮ ಬ೦ದೇ ಬರುವನೆ೦ದು..

ಆಗ ಒಳಗೊಳಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳದ೦ತೆ ಅ೦ದಿತ್ತು -

"ಶಬರೀ.. ನಿನಗಿವಳೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ"..!

ಅದೇ ಸ೦ಜೆ, ಆ ನುಗ್ಗೆ ಮರದ ಬುಡಕ್ಕೆ

ಹಾರಿ ಬ೦ದ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ,

ಮಣ್ಣೊಳಗೆ ಹೊರಳಾಡುತ್ತ, ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೆಲಕ್ಕೊತ್ತಿ

ಮಣ್ಣನೆರಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಜಾನಕಿ ಉಸುರಿದ್ದಳು -

"ಇನ್ನೇನು ಮಳೆ ಬ೦ದೇ ಬಿಡುವುದು"

ಆಗ ಮೂಡಿದ ಇ೦ದ್ರಧನುಷದ ಬಣ್ಣಗಳಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಕೇಳಿದ್ದೆ -

"ಹೀಗೆಯೇ, ರಾಮ ಬರುವ ಸ೦ಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಬಾರದೇ?"

ಅಷ್ಟೇ...! ಅ೦ದಿನಿ೦ದ ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ

ಗುಬ್ಬಿಗಳ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ!

ಬಿಳಿಯರಳೆಯ೦ತೆ ತೇಲುವ ಬೆಳ್ಮುಗಿಲ

ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊ೦ಡು ಬ೦ದ ಕಾರ್ಮೋಡ

ಬುವಿಯನ್ನಪ್ಪಿಕೊ೦ಡಾಗ,

ಇಳೆಯೊಡಲಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮಿ೦ಚಸ೦ಚಾರ,

ಗುಡುಗು ಘರ್ಷಣೆಯ ಮಿಲನಮಳೆ ನಿರ್ವಿಕಾರ..

ಈ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿವ ಹನಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತ೦ಪು..

ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಜಾನಕಿ, ಅವಳ ಕಣ್ಣಾಗಿತ್ತು ಕೆ೦ಪು...!

ಜಾನಕಿಯ ಎದೆಯೊಳೆದ್ದ ಬಿರುಗಾಳಿ

ಹೊರಬಿದ್ದು ಗುದ್ದಿತ್ತು, ಆ ಮಿಲನ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ..

ಅದರ ರಭಸಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತಿತ್ತು ಮಳೆಮೋಡ ಬುವಿಯ ಹೊರಕ್ಕೆ...

ಬಿಲ್ಲು ಬಿದ್ದಿತೇ? ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಳು ಜಾನಕಿ,

ಸೋತಿದ್ದಳು ಅವಳದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಭಾರಕ್ಕೆ...

ಬಾನು ಈಗ ನೀಲಿನಿರಾಳ, ಅದು ಜಾನಕಿಯ ಮನಸ್ಸಲ್ಲವಲ್ಲ...

ಬುವಿಯೂ ಹಸಿ ಹಸಿ ತ೦ಪು, ಅದು ಜಾನಕಿಯ ಬಾಳಲ್ಲವಲ್ಲ...

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ೦ತೆ ಸುರಿವ ಜೋರು ಮಳೆಯ೦ತೆ, ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುವ

ಅವಳ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಶಿಥಿಲವಾಗುತ್ತಿದೆ ಆ ಬಿಲ್ಲುರೆ೦ಬೆ...

ರಾಮ, ನಿನ್ನ ವರಿಸದಯೇ ಈ ಜಾನಕಿಗೆ ವನವಾಸ...!

ಶಬರೀ.. ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವನೇ ರಾಮ ?

ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎದುರುಮನೆ ಜಾನಕಿ,

ಕಳುಹಿಸಬಾರದೇ ಅವನ...