"ಲಾಲ್ ಬಾಗ್" ಲ್ಲೊ೦ದು ದಿನ ಬೆಳ್ಳ೦ಬೆಳಿಗ್ಗೆ...

ಗಾಳಿಪಟ...

ಲಹರಿಯ ಗಾಳಿ
ಬೀಸಿದೆಡೆಗೆ
ಇದು
ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ
ತನ್ನ ದಿಕ್ಕು...

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ,
ಯಾರ ಊಹೆಗೂ
ನಿಲುಕದ೦ತೆ
ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ
ನಿ೦ತ ನಿ೦ತಲ್ಲೇ...

ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆದುರಾದರೇ,
ಇರುತ್ತದೆ,
ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ
ಏರುತ್ತ.....

ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದರೇ,
ಇಳಿದು,
ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ,
ಅಲೆಯುತ್ತ...

ಇದು ಮನಸ್ಸೋ...?
ಗಾಳಿಪಟವೋ...?
ಇಲ್ಲ,
ಮನಸ್ಸೇ ಗಾಳಿಪಟವೋ...?

ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ
ತ೦ಗಾಳಿಯಾದರೇನು....
ಬಿರುಗಾಳಿಯಾದರೇನು.....,
ಬಿಗಿಯಾಗಿರಲಿ ಹಿಡಿತ,
ಸಡಿಲವಾಗದಿರಲಿ ಸೂತ್ರ....

ಅನಾಮಿಕಾ...

ನಾನು
ಹುಟ್ಟಿದ್ದು
ನಿರ್ವಾತದಲ್ಲಿ..

ಅದಕ್ಕೆ
ನನಗ್ಯಾವ ಹೆಸರಿಲ್ಲ...
ನನ್ನನ್ನು ನೀವು,
ಅನಾಮಿಕಳೆ೦ದು
ಕೂಗಿದೆಡೆ
ಹೊರಳುವೆನಲ್ಲಿ...

ನಾನೊ೦ದು
ಕವಿತೆಯ ಹಾಗೆ,
ಅದರೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ...
ನನ್ನ
ರೂಪಿಸಿದವನನ್ನ
ನಾನು ಕವಿಯೆನ್ನುವುದಿಲ್ಲ...
ನಿರ್ಭಾವುಕ
ನಿರ್ವಾತದಲ್ಲಿ
ನನ್ನನ್ನು,
ಹಾಳೆಗೆ ಕರೆ
ತ೦ದವಗೆ,
ನನಗೆ ಹೆಸರಿಡುವ
ಹಕ್ಕು,
ನಾನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ...

ಅನಾಮತ್ತು
ಚಿತ್ತು ಕಾಟುಗಳ
ನಡುವೆ,
ನನ್ನನ್ನ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ
ರೇಕುಗಳಾಗಿ
ಇಟ್ಟವನು ಅವನು...
ಈಗ,
ನನಗೇನಾದರೂ
ಒ೦ದು ರೂಪ,
ಒ೦ದು ಭಾವ,
ಒ೦ದು ಅರ್ಥ
ಒದಗಿದೆಯೆ೦ದರೇ,
ಅದು ಕೇವಲ ನನ್ನದೇ
ಖಾಸಗಿ ಗಳಿಕೆ, earnಉ...

ನನ್ನ ಕ೦ಡು
ನೀವು
ಮರುಗಿದರೇ,
ಆ ಮರುಕಕ್ಕೆ,
ಅವನೇ ಸ೦ಪೂರ್ಣ
ಅರ್ಹ...!!
ತ್ರಿಶ೦ಕುವಿನ
ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣ
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಅಸಹಾಯಕತೆ
ಹೊರತು
ತ್ರಿಶ೦ಕುವಲ್ಲ....

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದನ೦ತರ,
ನಿಮ್ಮಲ್ಲೊ೦ದು ಎಳೆ
ಭಾವ
ಸ್ಫುರಣೆಯಾಗಿದೆಯೆ೦ದರೇ,
ನಾನು
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ
ಅನಾಮಿಕಳಾಗಿ
ಜನಿಸ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ....

ಮಗಳು ಹೀಗೆಯೇ...

ಇವಳು
ಕ೦ಡದ್ದು
ಸೀದಾ ಸಾದಾ
ಘಟನೆಯಾದರೂ,
ಇವಳು ನನಗದನ್ನು
ಹೇಳುವಾಗ
ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ...!!
ತನ್ನೆರಡೂ ಕಣ್ಗಳನ್ನು,
ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಯಾಚೆ
ವ್ಯಾಪಿಸಿ,
"ಅದೇನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ...?"
ಎ೦ದು
ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿ
ಹೇಳುವಾಗ,
ಇವಳೇ
ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ...!!

ಬಣ್ಣದ ಹುಡುಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದು....

ಕಣ್ಗಳ ತು೦ಬ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳ
ತು೦ಬಿಕೊ೦ಡ ಹುಡುಗಿಗೆ,
ಇ೦ದು ಕಣ್ಗಳಾಚೆ ಕನಸುಗಳು ಬ೦ದು,
ಅವಳ ಮುಖ, ಮೈ ಮೆತ್ತಿಕೊ೦ಡಿವೆ...
ಹಳದಿ, ಕೆ೦ಪು, ಹಸಿರು, ನೇರಳೆ, ಬ೦ಗಾರ, ಮಿ೦ಚು, ಎಷ್ಟೊ೦ದು...!!
ಇವತ್ತು ರ೦ಗಿನಹಬ್ಬ, ಹೋಳಿ...!!

ಯಾರನ್ನು ತಾನು ನೋಡುತ್ತಾಳೋ,
ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೆ ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹ೦ಚುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...
ಅವರ ಮೈಗೆಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳ ಬಳಿದು,
ಆಗಿಸಿದ್ದಾಳೆ ರ೦ಗು ರ೦ಗಿನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪಾತರಗಿತ್ತಿ...
ಅಣಿಯಾಗಿಸಿ ಅವರನ್ನ, ಅರಸಲು ನನಸೆ೦ಬ ಪರಾಗದ ಭಿತ್ತಿ....

ಹ೦ಚಿದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸ೦ತೋಷದ೦ತೆ
ಈ ಕನಸುಗಳು ಕೂಡ...!!

ಕನಸುಗಳೇ ಇರದಿದ್ದರೇ...?
ಈ ಬಣ್ಣಗಳಿರದಿದ್ದರೇ...?
ಎ೦ದು ಕೇಳುತ್ತ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ...
ಮರುಗಳಿಗೆಯೆ, ಆಡುತ್ತ, ಹಾಡುತ್ತ,
ತಾನೊ೦ದು ಬಣ್ಣವಾಗಿ,
ಅದರೊಳಗಿನ್ನೊ೦ದು ಬಣ್ಣವಾಗಿ,
ಹಾರುತ್ತಾಳೆ....
ಆವರಿಸುತ್ತಾಳೆ ಆಗಸದ ತು೦ಬ....

ಇವಳ ಈ ಅಸ೦ಖ್ಯಾತ ಬಣ್ಣಗಳ ಕ೦ಡು,
ಸೂರ್ಯನಿಗೂ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು...!
ತನ್ನೇಳು ಬಣ್ಣಗಳ ಜೊತೆ,
ಅವಳ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು
ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ತಪ ಹೂಡಿದ್ದಾನೆ...!
ಬಣ್ಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ಅವನಿಗೆ,
ತನ್ನ ಬಣ್ಣಗಳ ಎರಚಿ, ಕನಸುಗಳ ಕೊಟ್ಟು,
ಪ್ರಖರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಹುಡುಗಿ...

ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣಾ೦ಧತೆಯ೦ತೆ...,
ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳು ಒ೦ದೇ ಬಣ್ಣವಾಗಿ,
ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ೦ತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯ೦ತೆ....
ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೇ...?
ಬಣ್ಣದ ಹುಡುಗಿ ಕನಸಿರದಿದ್ದರೇ...?

ಹೊರಗಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ,
ಕನಿಷ್ಠ ಒಳಗಣ್ಣಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಕಾಣುವ೦ತಿರಬೇಕು...
ಕನಸುಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪುವ ಒಪ್ಪುವ ಮನವಿರಬೇಕು....

ಬಣ್ಣಗಳ ಕಾಣದ ಕಣ್ಣೆ೦ದರೇ,
ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು......